Trotse gezichten op de Wedren

NIJMEGEN - Trots, met de borst vooruit, lopen deelnemers aan de Nijmeegse Vierdaagse de Wedren op. Zo rond het middaguur zijn het de snellere wandelaars die het eerste hun kruisje op mogen halen aan de finish. "Het lijkt wel of het publiek je draagt in die laatste meters", zegt Kelly van der Velden.

"Het heef dit jaar niet zo'n pijn gedaan. Alleen op het laatst begon ik het een beetje in mijn kuiten te voelen, maar toen sleepte al dat publiek langs de kant me er doorheen", aldus Van der Velden.

Het was voor de Rotterdamse (20) alweer haar negende intocht over de Via Gladiola. Als meisje van twaalf liep ze de mars voor het eerst. "Als kind ging ik altijd met mijn ouders kijken op de laatste dag. Toen ik eenmaal de leeftijd had dat ik hem zelf mocht lopen, ben ik meteen begonnen met de dertig kilometer." Inmiddels loopt ze de veertig en overweegt ze de vijftig kilometer voor volgend jaar. "Het ging dit jaar erg makkelijk en dat zonder trainen. De vijftig moet dan volgend jaar ook wel lukken."

Blauw schildje
Van der Velden heeft geen kruisje gekregen, maar een blauw schildje met een negen erop. Dat staat voor het aantal deelnames. Als ze de Vierdaagse nog een keer voltooid, krijgt ze een verguld zilveren kruis. "Een extra reden om nog één keer mee te doen. Daarna vind ik het waarschijnlijk wel mooi geweest", aldus Van der Velden.

Gladiolen
Met een biertje in zijn ene hand en gladiolen in de andere staat debutant Rob van Stuivenberg (40) te kijken naar de wandelaars die onder het finishdoek door gaan. Zelf is de Eindhovenaar een uur eerder al binnengekomen. Het bronzen kruisje hangt prominent op zijn borst. "Mooi is ie hè", lacht hij. "Al die trainingsuurtjes hebben zich uitbetaald. Op een blaartje na heb ik de vier keer vijftig kilometer zonder problemen volbracht." De traditionele gladiolen kreeg hij van mensen uit publiek. "Mijn vrouw en kinderen van vijf en zeven zagen het niet zitten om te komen kijken door al die regen. Gelukkig heb ik toch nog mijn bloemen gekregen."

Klapstoeltjes
's Ochtends om negen uur, een half uur voordat de eerste loper voorbij komt, zitten Marianne Brand en Gerda Baks uit Zwolle al klaar in hun klapstoeltjes. In de Sint Annastraat, voor vandaag omgedoopt tot Via Gladiola, wachten ze op hun deelnemende man en buurman. De vriendinnen willen hem aanmoedigen en verblijden met een bosje gladiolen. "Maar we gaan ook genieten van die fantastische sfeer ", legt Baks uit. Dat het af en toe regent deert ze niet. "De regenkleding helpt ons er wel doorheen."

Even verderop zit een ouder echtpaar in twee tuinstoelen. "We zitten hier al een paar uur, want anders heb je gewoon geen plaats. Dit willen we gewoon niet missen", zegt de 70-jarige Corrie de Wit uit Maarssen. Drie uur later is de hele straat volgestroomd met mensen. De gladiolen, gekocht bij de vele gladiolenverkopers in de rest van de stad, worden druk uitgedeeld aan de wandelaars. Op de tribune verschijnen de eerste hoogwaardigheidsbekleders, waaronder burgemeester Thom de Graaf.

De deelnemers bij wie het volbrengen van de wandeltocht veel pijn en moeite gekost heeft, komen daar pas later op de middag langs. Zij moeten voor 18.00 binnen zijn om het felbegeerde Vierdaagse-kruisje te bemachtigen.